Modernisation of Nukes Acquiring Priority - PERSIAN

AddThis

اولويت يافتن نوسازی سلاحهای هسته ای

رامش جارا (Ramesh Jaura)

IDN-InDepth NewsAnalysis

BERLIN (IDN) هيچ يک از کشورهای دارای سلاح هسته ای تلاش موثری برای ساختن آينده ای عاری از سلاح هسته ای انجام نمی دهند. در واقع آنها مصداق اين فيلم استنلی کوبريک شده اند: "دکتر استرنج لاو يا چگونه ياد گرفتم که از بمب نترسم و آن را دوست داشته باشم". در مقابل، طبق گزارشهای منتشر شده اخير، احتمال استفاده تدريجی از اين زرادخانه روز به روز افزايش می يابد.

اين گزارش با اشاره به تحولات ناگهانی در سراسر جهان، عنوان می کند که شکافهای موجود در توافقنامه جديد START که در روز 5 فوريه 2011 بين ايالات متحده و روسيه به امضا رسيد، ممکن است مانع اعمال محدوديتهای جدی بر روی زرادخانه های اتمی هر دو کشور شود. هرچند، امضای اين توافقنامه مهمترين پيشرفت در زمينه کنترل سلاحهای هسته ای در 20 سال گذشته ارزيابی می شود.

يان کرنز (Ian Kearns)، نويسنده اين گزارش، با استناد به شواهد موجود هشدار می دهد که اگر تحول جديدی در اين حوزه ايجاد نشود – که با توجه به بيانيه خلع سلاح موجود صادر شده توسط کشورهای صاحب سلاحهای هسته ای، ايجاد تحول بعيد به نظر می رسد – يک دوره جديد در پيش رو خواهيم داشت.

کرنز، ديدگاه خود را با استناد به داده ها و تحليلهای مربوط به زرادخانه های اتمی خارج از بريتانيا تاييد می کند و گرايش به سمت نوسازی، دکترين هسته و سياستهای شفاف سازی را مورد بررسی قرار می دهد و از برداشتهايی که مالکيت سلاحهای هسته ای را تاييد می کنند، حمايت می کند.

اين گزارش که يک سند مناظره ای تهيه شده برای کميسيون ترايدنت (يک نهاد بين حزبی) بريتانيا است، در ماه نوامبر توسط شورای اطلاع رسانی امنيتی بريتانيا-آمريکا (BASIC) منتشر شد.

افزايش کشورهای هسته ای

اين گزارش ضمن اشاره به افزايش تعداد کشورهای دارای سلاحهای هسته ای عليرغم کاهش تعداد سلاحهای هسته ای در سراسر جهان از اواسط دهه 80 ميلادی، بيان می کند که در حال حاضر تقريباً 20 هزار سلاح هسته ای در اختيار کشورهايی است که در نا امن ترين مناطق دنيا و در معرض خشونت قرار دارند. همچنين در اين گزارش آمده است که خطر جدی درگيری در شمال شرقی آسيا، خاورميانه و جنوب آسيا و در نتيجه افزايش احتمال استفاده از سلاحهای هسته ای وجود دارد.

تحليل داده ها نشان می دهد که نوسازی بلند مدت توان هسته ای و برنامه های توسعه ای هم اکنون در تمام کشورهای صاحب سلاح هسته ای در حال اجرا است: طی 10 سال آينده ميلياردها دلار صرف اجرای اين برنامه ها خواهد شد. در اين باره، نه تنها در ايالات متحده و روسيه، بلکه در چين، پاکستان، هند و ساير کشورها تلاشهايی ديده می شود.

اجتناب ناپذير بودن استفاده از فناوری هسته ای

واقعيت تکان دهنده آن است که کشورهای صاحب سلاح هسته ای، استفاده از آن را برای حفظ امنيت ملی خود ضروری می دانند و برخی از اين کشورها از اين سلاحها در راهبردهای دفاع ملی و فراتر از نقش آن به عنوان يک نيروی بازدارنده، بهره می گيرند.

بر اساس گزارش کرنز، اين رويکرد توسط روسيه، پاکستان، اسرائيل، فرانسه و "به احتمال زياد" توسط کره شمالی اتخاذ شده است. هند، اجازه استفاده از سلاحهای هسته ای را در برابر حملات شيميايی و بيولوژيکی صادر کرده است.

در واقع، فقط چين آشکارا اعلام کرده است که نقش سلاحهای هسته ای را تا حد يک نيروی بازدارنده در برابر حملات احتمالی تعريف شده توسط کميسيون بين المللی خلع سلاح مستقل هسته ای، تنزل داده است. ساير کشورها، گزينه استفاده از سلاحهای هسته ای عليه ساير تهديدها را در سطوح مختلف مد نظر دارند.

بازی اتهام زنی

در اين گزارش بر اين واقعيت تاکيد شده است که کشورهای صاحب سلاح هسته ای، نوسازی و اجرای برنامه های توسعه ای را بر اساس تهديدهای راهبردی يا احتمالی حق مشروع خود می دانند.

مسکو اعلام کرده است که دليل اجرای برنامه های هسته ای روسيه، نگرانی از سيستم دفاع بالستيک ايالات متحده و تهديدات متداول و نيز جبران ضعف معمول در برابر چين است.

چين نيز به دليل نگرانيهای مشابه از آمريکا و دفاع در برابر برنامه های هند، اجرای برنامه های نوسازی و توسعه ای را حق خود می داند. از سوی ديگر، هند ادعا می کند که برنامه هسته ای آن در برابر تهديدهای احتمالی چين اجرا می شود. پاکستان از برنامه هسته ای خود به عنوان واکنشی به توان بالای نظامی هند، دفاع می کند. فرانسه که فاصله زيادی تا جنوب آسيا دارد، عنوان کرده است که برنامه نوسازی را به دليل افزايش تسليحات در ساير مناطق پيگيری می کند.

سلاحهای هسته ای غير راهبردی

در اين گزارش همچنين آمده است که برخی کشورها بر اين باورند که سلاحهای هسته ای غير راهبردی، تضمينی در برابر تهديدهای سنتی هستند.

بنابراين، اين سلاحها فرصت تشديد درگيری را برای کشورهای ضعيف که هيچ حمله هسته ای آنها را تهديد نمی کند، فراهم می کنند. اين وضعيت يادآور دکترين هسته ای ناتو طی جنگ سرد است.

بر اين اساس، سلاحهای هسته ای در برنامه ريزی نظامی کشورهايی نظير روسيه و پاکستان نقش جنگی به خود می گيرند. در روسيه، اين وضعيت به دکترين آشتی هسته ای موسوم است. از سوی ديگر، پاکستان اميدوار است تا برنامه های تمام دشمنان احتمالی خود، به ويژه هند، را به هم بريزد. [IDN-InDepthNews 3 نوامبر 2011]

 

Search